de titel van de nacht

uitgeteld ligt het ontwaken
nog op het kussen, de nacht kende
geen erbarmen, ze bracht slechts
geruchten die als waar werden bevrucht

de tafel gedekt met kromme ellebogen
waarop het hoofd als een globe
luistert naar het geruis van storm en vloed

de dag gebraakt aan de hakken waar
voeten met tegenzin hun knoopsgaten
vullen met tijd die niemand kent, er stromen
geen woorden door deze leegte

alles blijft haken aan het binnensmonds verlangen
waar het zuur knaagt aan het emaille van
het gegoten vlees

Reacties (6) | 11/12/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Heerlijke poëzie! Graag gelezen.

    Groet, Mel
  2. Poëzie zoals het bedoeld is.
    Ik voel dit vers. Heerlijk
  3. Poëtischer kan een dageraad niet ontwaken.
    Heerlijke beelden buitelen de dag binnen.

    Net als de nacht mag een gedicht geen erbarmen kennen.
    Het moet loshakken en breken wat
    in hoofden vastgeklonken ligt.
    Het moet wegknagen op een manier zoals hier in de afsluitende terzine zo beelden getroffen wordt.

    Pluim en buiging!

    ###
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij