hypomaan

ik zie mezelf in het spreken van de wind
mijn ondertoon is zilt en grijs
’t maakt niet uit wat een ander van me vindt
‘k voel me thuis met mezelf als vrind

ik merk dat ik niet ben
en ‘k vraag me af of ik ooit iemand heb gekend
mezelf ter vondeling leg in de avond
die me kwelt en zo benauwd

ik ben het gezicht van velen, doch
mijn ogen zijn een paar ‘k zou om liefde
willen smeken, o mijn god
wat mis ik haar

Reacties (6) | 08/11/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. prachtig!
    Zelf zo u ik God met een hoofdletter schrijven, maar dat ligt geheel aan je intentie.

    groet,
  2. Voelbaar en diep verlangend het gemis van, overgebracht.
    Nog een heel liefdevolle verderzetting van deze maandagnamiddag en warme genegen vriendschapgroet,
  3. Elze,

    Onszelf leren kennen een on/mogelijke opgaaf.
    Wow wat een poëzie.

    Groet uit het,
  4. prachtig indringend
  5. Ik ben het gezicht van velen...
    Wow... Ik voel dat zo vaak, maar het is me nog nooit gelukt dat ook in zo'n heerlijke vorm te gieten.
    Meesterlijke dichter ben je.
  6. Vriend..

    ja..de dualiteit..
    in onszelf..is niemand vreemd..

    maar ..zelf erin duiken..
    weten en voelen
    dat is andere koek..

    afstand nemen..
    bijna uittreden..
    en jezelf durven zien
    in confrontatie..

    mens zijn door en met medemens..Ja..

    maar vooral ook met jezelf...
    in ontmoeting gaan
    en daar in liefde de eigenwaarde
    vinden..die anderen zo mondjesmaat
    durven af te staan..

    alsof ze dan zelf..leeg raken..
    terwijl zij zich eigenlijk
    verrijken...aan jou..

    fraai deze..
    en wees blij met jezelf..

    liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij