de kruiken van je borst

hoe kan ik mij verreizen als ik verder
ga dan de wortels van de zon het water
drink van mijn zoute lichaam de dagen leng
aan de mij nog toegekende jaren

wil jij me dan halen wanneer ik wacht
op de standplaats van de eenzamen, me
warmen aan de kruiken van je borst me
zeggen dat ik nooit iemand heb gekend

gaan we samen, samen terug naar het begin
waar de tijd zijn oorsprong vond in woorden
en beloftes zich verdiepten in de schacht
waar we onze geheimen

in herinneringen bewaakten

Reacties (4) | 07/11/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. vriend..

    een heel goede morgen..

    en je hebt de magie
    van de levenscirkel
    weer van begin tot eind
    in apotheose doorlopen...

    de ervaringen
    opgeslagen in de schacht
    der tijd als deel van
    de eeuwigheid..

    geniet een mooie zondag..

    liefs,
  2. Elze,

    Je steekt weer mooi af de diepte in!

    Groet uit het,
  3. Als immer laive vriend, ga je weer zo prachtig de diepte in.

    Laifs,
  4. zo samen
    oud worden

    vertrouwd en verbonden in de eigen eenzaamheid, zo lees ik dat
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij