lente in november

als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat

patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend

het lot willen bepalen

toch stalt deze herfst het naakt verlangen
aan de boezem van zijn muze, ze troost
het gemoed met de plooien van haar palm, de mist
hevelt zorg naar liefde en openbaart

de lente in november

Reacties (4) | 01/11/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. ja zo voelt het wel

    hoewel het beeld en het gevoel van voeten sloffend door geel bladtapijt mij toch echt herfst vertellen
  2. Machtig mooi. Dankjewel voor deze woorden. Liefs,
  3. vriend,

    waar herfst
    staat voor dood
    en verderf..

    open jij
    haar tweede gezicht

    als muze van
    de komende lente

    zichtbaar wordend
    in lage zon
    en optrekkende mist..

    liefs,
  4. De titel intrigeerde mij al, evenals dit bijzonder geschreven gedicht Elze.
    Mooie metaforen die misschien nog beter tot mij moeten doordringen, zo diep jouw gedachten!

    Je laatste strofe spreekt mij zeker aan.
    Inderdaad enigszins letterlijk 'Lente in november'.

    Elze, een prachtige 1ste novemberdag toegewenst.
    Hartelijk liefs van
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij