wintertijd

ik heb de herfst ingesloten
ingesloten in mijn eigen tijd

steeds weer die muze die me verlegt
als ik mijn jaren die ik nog ga in de vale
bladeren van de herfst kan lezen, jaartallen
ongebruikt, wellicht mag ik ze raken

grauwe boeken hebben mijn vechtlust verteerd
het papier onleesbaar doordat mijn knuisten
zich niet willen rechten naar de macht die
die mij weent en verontrust

zilterige wolken begeleiden mijn jeugd waarvan
ik vermoed dat ze vluchten voor de tij als ik
strompelend mijn muze volg en het verleden
hanteer in de ogen die me volgen

het verzetten van de tijd had ik al eens
gedicht, het verdicht tot een brij aan woorden

doch het lepelen ervan bracht mijn ziel
telkens dichter bij het laatste woord

Reacties (5) | 25/10/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    ja oogsttijd..

    bladeren verkleuren
    om ooit weer lente te moeten worden..
    en jij composteert ze..

    en ziet..wat lente en zomer..
    heeft gebracht..

    iedere keer weer...
    en nee..niet treurig worden..

    maar oogst mee..en hark alles bij elkaar..

    neem de rust van de wintertijd..
    ..

    Liefs..
  2. Genietbaar mooi buiten
    Groeten
  3. Stil ...
  4. Mooi, Elze.

    De wintertijd zet inderdaad aan tot het nadenken over de eindigheid van het aardse bestaan.

    Groet,
  5. en dan die laatste strofe, zo emotioneel rakend mooi
    een prachtig dicht elze
    laifs
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij