ik heb het vernomen

de tijd vertraagt in het stil staan
doch jouw plaats is nu leeg, een ruimte
met een andere visie deelt het voeteneind
dat ik zojuist heb afgestoft

geen bediening op commando, mijn hand
is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig
waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt
tot waar mijn kruin je oksels raakte

het afscheid was rumoerig, we schoven je lichaam
in delen richting een andere stad – wel kerfde jij
met je nagels nog diepe sporen in het hardhout
ik draaide me om en sloot jouw liefde af

met de sporen van het prille begin

Reacties (10) | 06/10/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dit is klasse!


    Groetjes
  2. Want liefde is. Elk einde en begin. Een heel volmaakte cirkel.
    Voelbaar en rakend vriend.
    Warme omarmende vriendschapgroeten en heel vredevolle woensdagnamiddag verder,
  3. Wel heel bijzonder Elze dat jij hier een hefbrug als personificatie toedicht
    Rakend met veel gevoel heb je dat gedaan, het kerft erin!

    Hierbij mijn complimenten!

    Een prettige woensdag gewenst, met hartelijk liefs van
  4. elze, ik had ook niet door dat het om een auto hefbrug ging
  5. Ik Dacht net als Rita Elze Groetjes
  6. Het is dat ik net hieronder heb gelezen dat het om een hefbrug gaat maar mijn interpretatie was totaal anders hoor Elze. Ik zag een in en in triest afscheid voor mijn geestesoog.
    Heel sterk en knap verwoord.
    Lieve groet voor een fijne avond.
  7. Vriend..

    soms zijn scenes
    te heftig voor de werkelijkheid..
    dan is van horen zeggen
    de veiligste optie...:)

    en geeft de afstandsbediening,
    weer het juiste beeld aan
    van het bestaan...

    in verbazing..
    hoe de hartstocht
    zomaar is vergaan
    terwijl de sporen
    daar nog staan..

    Liefs,
  8. Dat is nog eens rigoureus afscheid en herstarten!
    De liefde is hardvochtig en teder in één tijd.

    Dit schrijven raakt zoals poëzie altijd zou moeten doen.
    'Nagels in hardhout'; afscheidskreet in oervorm.

    Het is trouwens 'het zintuig'.

    ###
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij