dan uit het niets

zomaar het gevoel ontvangen
van gemis, de uitkijktoren van vrede
het bouwwerk van Babel, weten dat de hoogte
het werkelijke leven ontwricht

laat september, de zomerschermen wijken
voor de wallen van herfst, mijn hart wil schreien, doch
nu mijn twijfel zich ontfermt over bijbelse
vaardigheden voel ik ruimte

het hoofd vol stemmen wordt lichtelijk
gedempt door de geur van koffie

de nacht ligt nog als een waas over de beweging
van het terras, ‘ k zie duiven vluchten voor mijn kat
terwijl het Wad naar mij schreeuwt en ranke meerpalen
gehavend zich ontfermen over de beelden in mijn geest

Reacties (7) | 20/09/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. originele beelden bij een seizoenswisseling
  2. wat een bijzonder gevoel leg je aan mijn voeten neer
  3. Elze,

    Jouw gedicht deed me hieraan denken (een deel uit deel 4 van mijn veertigdagenreeks)

    dat woelen in de nacht
    dat eindeloze weifelen
    dat spitsroeden belopen
    dan heen
    dan terug
    in één en hetzelfde bedoelen

    dat woelen
    onder het hemelse plafond
    waaraan kroonluchters
    beducht gespannen staan

    en dan opeens
    die stem
    de stem
    die lijkt op
    die van vader

    Met graagte gelezen dus.

    Groet uit het,
  4. Oh Elze, jouw eerste regel brengt me terug naar de nacht.
    Zijn het de vallende kleurrijke bedauwd gedruppelde blaadjes die ons melancholisch maken ?
    Zo'n fijnzinnig gedicht zet je hier weer neer.
    liefs
  5. Als de blaadjes vallen en mist weer tranen legt, zijn we melancholieker dan ooit.. zo mooi en zuiver weer, laive vriend.
  6. vriend..

    heerlijke
    wankelmoedigheden
    op de grenzen van

    waken en slapen,
    van seizoenen..
    zekerheden en onzekerheden..

    in het gemis..
    dat vragen oproept
    eerder dan antwoorden geeft..

    alle vastigheid
    is weer ter discussie..

    terwijl de
    schepping doorgaat..

    schreeuwt de dood
    tegen de werkelijkheid
    om te verdwijnen..

    maar het licht..
    gaat schijnen............:)

    fraai beeld..

    liefs,
  7. Ik voel herkenning als ik jou lees Elze. Ook ik had vannacht een hoofd vol beelden. Bij Dimph voelde ik dat ook al. Bijzonder toch dat er soms van die dagen zijn dat er een connectie lijkt te zijn.
    Lieve groet voor een mooie dag.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij