Joost

we zaten te wachten, wachten op hem
de tijd die we zaten was roerloos, het licht
maakte het notitieblokje tot een
onbeschreven vondeling

hij komt niet meer, iemand zonder
klank in de stem had afgebeld

Joost mag weten wie het was

Reacties (8) | 09/09/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een mooi gedicht, Elze.

    Groet,
  2. Hij weet het en wij kunnen slechts de zelfgekozen rust gunnen..

    Een dikke laifs,
  3. ik niet in elk geval
  4. Vriend..

    joost kende
    al lang
    de waarheid

    herkende
    nu pas
    het gezicht...

    een diep
    tragisch verlies..
  5. Een heel bijzonder gedicht zet je hier neer Elze.
    Manische depressies, het is iets verschrikkelijk!
    Integer verwoord en ik heb het met respect gelezen, zo mooi geschreven.

    Hartelijk liefs van
  6. Wow. Bijzonder jouw afscheidgedicht. Rakend, voelbaar, droef-verlaten makend.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige woensdag,
  7. Joost mag weten waar jij de inspiratie vandaan haalt. Geweldig!
  8. Geschokt door dit begrip. Depressie kan een sluipende moordenaar worden
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij