een ingebed koran

de woestenij draagt mijlen dichterbij
in brokken vlees met kerf en
gebroken hart, weer is het spoor het station
van verzameling,

nu niet met ster maar met
de les van een ingebed koran

zwaard en lijster gaan niet meer samen
al zingen ze dezelfde snaar, tonen
raken verward en mijn weg wordt langzaam
grijs in een nevel die ik niet meer begrijp

zelfs zag ik een regenboog in de kleuren
van oliezwart, gesluierd met het westers denken
ligt er geen goud aan het einde maar lood
dat is gevormd naar de knoken van mens en dier

Reacties (3) | 06/09/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. De wereld is er harder door geworden, want ook wij laten ons leiden door hinkende gevoelens.. boos als we zijn om dat, wat we maar niet begrijpen kunnen. Hoeveel werelden zullen er binnen de onze schuilen?

    Angst regeert steeds meer.

    Laifs,
  2. De laatste tijd moet ik vaak denken aan de tekst van het lied 'Sympathy' van de Engelse band 'Rare bird'.

    We moeten zorgen dat er nog genoeg liefde is om rond te gaan...

    De titel van dit gedicht vind ik (daarom) te polariserend Elze.

    Een liefdevolle zondag gewenst.
  3. Hoe treffend voor wie lezend voelend wil zien elze. Het raakt.
    Lieve omarmende genegen vriendschapgroeten en een heel vredige zondagochtend verder,

    PS: PS: Ik ben strakjes aanwezig in Rederiijk Pepperplus, Po√ęzie Enzo op Locatie (in Eindhoven).
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij