somber

ogen liggen diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is

het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet

ergens begint het licht te gniffelen door
de droogte van het hout, het duister partijdig
van slaap sluipt nu als een dronkaard in
de behuizing van de klok

zelfs daar rateert het ontwaken wanneer
de gestolde leegte zich uit in het rekken
van pees en spier, het onkruid maait het gras
en het gras ligt aan mijn voeten

Reacties (7) | 03/09/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Zo... kan het zijn, als regen over zomer watert en de bloemen huilen laat..

    Desalniettemin laive vriend, is het wel weer een juweel wat ik hier lees.

    XX
  2. wt een sfeer Elze
  3. Wat een beeldenovervloed stort je over de lezer uit elze; overweldigend.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle donderdagavond,
  4. Herfstsfeer vol melancholie
  5. Die somberheid is hier wel prachtig en fascinerend verwoord hoor Elze. Ik heb jouw gedicht met aandacht gelezen. De laatste strofe voelt als het van je afschudden van donkere gevoelens en plaatsmaken voor lichte.
    Lieve groet voor een fijne avond.
  6. Het (Vlaamse?) werkwoord 'rateren' kende ik niet.
    Opgezocht en aan het arsenaal toegevoegd.

    Met genoegen slenter ik door dit gedicht mee totdat tijd en adem mij ontnomen wordt.


    ###
  7. vriend..

    niks somber..

    je beelden dragen weer
    een ontwakende vitaliteit
    en vragen,,om de dag weer te beleven..

    om te zien hoe het hooi
    aan je voeten ligt,,,

    nog niet wakker..
    radert het ontwaken
    of roteert het...:)

    kom vriend
    pak de herfst op
    als je vriend..

    en oogst die
    verdomd rijke zomer..

    deel de vruchten weer..
    zoals je de bloemen
    hebt doen bloeien
    in woord en muziek..

    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij