Een verhaal dat kraait

Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,

hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon

ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een kip die tokkelt op de nagels van mijn tenen

ik wacht op thuis, de roep van verlossing
die nu nog als nachtelijk ruis me verontrust
wanneer de stappen van de woning het kabaal
overstemmen dat mijn slaap tracht te verbieden

Reacties (3) | 19/08/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. soms zoek je rust en stilte

    en is deze ver ver weg
  2. Kijk vriend...


    op zoek naar ruimte tussen chaos en doel omarm ik de stilte die steeds tegen me spreekt.


    hoe jij je eigen dichtersinfo..
    gestalte geeft..
    in het dagelijks leven..
    Speciaal de laatste strofe..:)

    een heerlijk relativerend gedicht..
    met een diepgang..die er zijn mag..

    Geniet nog een mooie avond.

    Liefs,
  3. Heerlijke door mij graag gelezen poëtische verwoording door en van jou elze; chapeau.
    Warme genegen vriendengroet en heel rustige verderzettign van jouw woensdagnamiddag,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij