Orpheus

Dan weer stal ik mijn geweten
achter haar besef, denk ik
haar te kennen, maar dan
bespelen haar vingers als
zachte vioolsnaren mijn muziek

En ik al rijkelijk ronkend
als een krolse kater
me vergewis van haar noten
op mijn gezang

Zij herkent Orpheus
in mijn statige gestalte, die
zich richt naar haar volle maan, haar
klaviert met al zijn leden en haar rijkelijk
beloont met zijn ivoren staf

Reacties (5) | 16/08/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een waar schitterend stuk erotische poëzie met evenzo metaforen waar jij zo krachtig in bent. Eurydice wacht op een vervolg.
  2. Slechts dan is samenzijn echt liefderijk... prachtig dit!
  3. prachtig

    zeker in relatie tot wat we gisteren avond mochten genieten
  4. Prachtig lust-, liefdesgedicht; een leesplezier.
    Warme genegen vriendschapgroet en heel liefdevolle zondagavond verder,
  5. Vriend..

    het is weer klassiek
    te wiegen in morpheus armen..
    op de muziek van de schepping..

    maak er een heerlijke avond van..

    Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij