Het proefde koud

Hoe zal mijn lichaam gelegen zijn
bij taal die onmachtig mij
ter aarde laat storten, zal de vrede
die dan in mij woont me verstillen?

ik herdenk de tochten die ik trotseerde
waar spier en man tezamen ergens in
onwetendheid bivakkeerden,de kamp
lag verlaten in een nooit betreden dal

het zouden dromen kunnen zijn, beelden
van stekels geslagen uit broek en riem

het vuur achter dichte ogen proefde koud,
kouder dan de klompen ijs die uit haar blik
mij plachten te raken, maar mijn slaafs gevolg
droeg de warmte van een rijk kloppend hart

Reacties (2) | 15/08/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vooral dat laatste laive Elze... dat laatste, dat telt echt.

    Een dikke laifs,
  2. Vriend..

    het is niet de techniek van het schrijven..
    de hype volgen..
    doen wat bevolen wordt..

    het genie zit in het leven
    dat jouw bestaan is geworden

    en af en toe..als pure diamant schittert..ongeweten van het juiste licht en de hoek waaronder het
    kaatst..

    warm de woorden die je hebt..
    laat het bloed kloppen in je aderen
    en toon je lege handen..
    gevuld met jouw dromen..

    zij zullen komen..voor hen..
    die openen zonder de arrogantie van het weten...

    Liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij