Het niet weten

De dood onderaan de lijst schraapt
mijn eelt van de dragers van de pion
die hier schrijft, voeten tillen niet meer
maar slijten als verstekelingen die bij verstek
niet worden gehoord

de weg van adem, vergezeld door kokers
gevuld met lood, gaat met lange halen die
de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht
naar het aangeschoten wild

schitteringen blijken slechts vonken te zijn
van slagen die rakelings maar ook ternauwernood
mijn kleintalige poëzie aan banden legt, ik wil graag
etaleren met de scherven die mij als mens
zijn toebedeeld

verwarring scheurt het vaandel dat alle winden
al had weerstaan

Reacties (5) | 14/08/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    het zijn slechte jagers die met
    hagel hun prooi belagen
    in hun onvermogen..om met een kogel
    te kunnen raken..

    laat je niet verschrikken
    door de vonken die zij maken..
    in de hoop dat jij ooit
    het dichten zal laten...

    want dan pas komt hun armzalig
    onvermogen aan bod..
    de dood duwen zij door een door hen
    verdraaide strot...

    Liefs,
  2. En nooit zullen we weten hoe het verder zal gaan. Sterk verwoord Elze.
    Lieve groet voor een fijne avond.
  3. Na een aantal keren te hebben gelezen Elze, vind ik dit een indrukwekkend gedicht.

    Hopelijk zal er in je leven meer duidelijkheid worden gegeven.
    Ook een mooie slotregel die 'alles' omhelst!

    Prettige zaterdagavond gewenst.
    Zonnegroeten en hartelijk liefs van
  4. prachtig
  5. De verwarring is hier goed te voelen en vooral te lezen. Het niet weten komt duidelijk naar voren.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij