Boot vluchtelingen

Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee

namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit een mengsel van olie en vrees

de reling hangt als gebleekt ivoor aan de lippen
die het opspattend water dorstigen, het zout schuurt
de wonden en splijt hun magen, pijn is het vlees
dat zich aanbiedt als vallende manna uit de hemel

een zacht geschrei legt zich uit in vreemde talen

Reacties (6) | 30/07/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    beklemmend zijn de
    beelden waarmee je
    de wanhoop illustreert

    daar waar hoop
    en toekomst sterft
    in het water van hebzucht..

    waar de zon
    meedogenloos schijnt
    op de afgrond
    tussen land en nirwana...

    liefs.
  2. Dieper en treffender is het niet te beschrijven Elze.
  3. Een stille schreeuw van onrecht. Triest en goed verwoord
    Liefs,
  4. Ik hoor het gejammer in deze aanklacht!
  5. Indringende woorden die binnenkomen Elze. Zo in en in triest.
    Lieve groet voor een fijne dag.
  6. En wij kijken toe en zwijgen. Of, erger nog, draaien onze hoofden weg.
    Mensheid is niet identiek aan menselijkheid jammer genoeg.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle donderdagavond,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij