zinkende zon

ik lees je in de zinkende zon als een traag boek
dat bladert door het geluid van het terras
je woorden schuiven door mijn vingers en
met zachte lijnen omtekend, stem je mijn naam
af op het geritsel van oud papier

ik herken je geur in de nachtelijkheid van een hortensia
wanneer zij zacht de wind uit haar bloesems schudt
en je naam liefelijk van het aardse vocht laat drinken, jij
bent mijn rivier aan de dam die ik had verlegd

tijd, de tijd maakt onze oevers kwetsbaar in het bloed
dat traag mijn kloppende meander voedt aan het eind
van het veld dat met gebonden schoven het
einde van ons samenzijn telt in de jaarringen van jouw hart

het lijden stevent af op een lotus van eeuwig zwijgen..

Reacties (5) | 18/07/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. goh, als mijn man eens zoiets zou zeggen bij het ontwaken...
  2. Vriend..

    je begint weer helemaal op dreef te raken in je poëtische benadering
    van de mogelijkheden van leven en bestaan..

    waarbij..harmonie en eenheid
    nu eens benaderd worden vanuit onverwachte opties
    die een existentiële verbondenheid hebben..die door weinigen als zodanig herkend wordt

    een plezier om te lezen..
    en te begrijpen..

    zoals je slotzin..

    het lijden stevent af op een lotus van eeuwig zwijgen..

    Liefs..
  3. wat een poetische schoonheid
  4. Wat een prachtige poëzie Elze. Ik heb je ademloos gelezen.
    Lieve groet voor een fijne dag.
  5. Dit een pracht beschrijving van de ondergaande zo'n.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij