demonen

gaat het regenen in de barak
waar ik in vertoef? zelfs het
diamantslijpsel klatert
tot een volwassen steen

ik kan het niet laten
mezelf te lezen in het stof
dat ik heb laten vallen in een
ver vergeten leven

nu danst mijn schaduw ver vooruit
omdat ik traag de tijd wil vermijden

die me telkens vraagt om met
mijn schreden de jaren te tellen
die me van mijn geste hebben verjaagd

nu ben ik oud, een oude scharrelaar
onder de demonen, ik nacht me in de rijp

die als een volzin zich nestelt
in de geaardheid van mijn aanwezigheid

Reacties (5) | 18/06/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. prachtig
  2. die als een volzin zich nestelt demoon
  3. Vriend..

    in de organische eenheid
    van leven heeft alles zijn functie..

    Vaak onherkenbaar voor ons
    als belanghebbend onderwerp..

    in observatie..
    verwijder jij de tijd als roest..
    in het raderwerk..

    verbindt weer wat gebroken is
    en geeft warmte..aan een bestaan

    waarvan zelf de wind de herinneringen
    hebben laten gaan..

    in het opnieuw transformeren
    rijpt ervaring
    en sterkt geaardheid
    in een verbonden aanwezig zijn..

    liefs,
  4. Dit gedicht van jou Elze -overigens goed verwoord- brengt heel wat te weeg voor jezelf en vast ook anderen.
    Er over discussiëren kan verhelderend wezen!

    In je voorlaatste strofe: moet het misschien 'oude scharRelaar' zijn?

    Hartelijk liefs van
  5. Ook hier geef je mij stof tot filosoferen
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij