Eeuwig

Eeuwig gaat mijn verstand te boven
eeuwig kan ik niet bevatten
eeuwig kent begin noch einde
eeuwig is niet in te schatten

Tijd is niet aan eeuwigheid verbonden
tijd wordt door de eeuwigheid verslonden
voor de de mens met zijn beperkt verstand
is dat niet te volgen

Leven in het nu
en bewust zijn van de tijd
(de tijd zonder scrupules te aanvaarden)
dan opgaan in vergetelheid
dat is de enige zekerheid

Reacties (10) | 20/05/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Altijd durend en onsterfelijk Jos?

    Jouw intrigerend gedicht heb ik met belangstelling gelezen. Tevens roept het nieuwe vragen op en over dit item 'eeuwig' kun je een tijdlang filosoferen!

    Mooi heb je dit geschreven!
    Hartelijk liefs van
  2. goed; als laatst voor deze dag:
    dat wat 'eeuwig' genoemd wordt,
    een zeer vaag begrip idd.,
    komt uit het Hebreeuws en Grieks.
    Olam en Olamim (ev. & mv.)
    en aioon, aionen in het Grieks.
    Het zijn afzonderlijke tijdsperioden die hun 'overgangen' hebben gekregen en nog krijgen.
    De Zekerheid licht in het Woord;
    zo 'slecht' vertaald; 'men wist niet of nauwelijks wat men hoorde'

    Er zijn er vijf.
    Wij leven in de derde.
    Dan nog twee.

    Vijf is het getal van de genade.

    'opgaan in vergetelheid'?

    niets wordt hier, niemand vergeten

    de groeten..
    • Dankje voor je leerzame opmerkingen Cor.
      De groeten van Jos
      • weders,

        greetzzzzzz
        ik ga slapen,
        Jos

        los van deze nieuwe dag
        die in de nacht begint
        zeker wetend dat 'het kind' in me
        geborgen is

        te moe om 'door' te gaan.
        De maan , de maan
        is Israël; niet nu, maar straks.
        De Zon is beeld van Hem
        Die alles begon, voleindigt.
        Zijn volle verantwoording.


        nah. oudje..

        woonspeelplaats


        ons huis is wit
        onder de zware bomen
        nat en opgetekend
        aan een blad geregen
        ijlend neergezegen in sobbig mos
        en tijd verglijdt hier hollend
        midden in het bos van onze dromen

        wij zijn hier samen toch
        met alles tot een bijna niets gekomen
        een rollende seconde
        van betrekkelijke eeuwigheid

        ons huis is zwart
        onder de blote bomen
        droog en afgebrand
        en op papier verzand
        gestrand en alle stenen liggen los
        en tijd heeft stilgezwegen
        terwijl wij samen sliepen
        in dit bos wat ons uiteindelijk wordt afgenomen

        wij zijn slechts holle keien
        op de zwerf tot over grenzen
        van een tijdloos Eigen erf
        en is

        dat heet genade..
  3. Laatste strofe is prachtig en zo waar. Graag gelezen
  4. Leven in het nu en er eens bij stilstaan. Jouw woorden, om over na te denken Joris...
  5. Mooi! Van mij mag t stukje tussen aanhalingstekens wel weg. Vind ik mooier. Maar das aan jou natuurlijk.
    Liefs,
  6. Jris,

    Leven in het nu is van belang.Maar eeuwig heeft niets zoals bijna iedereen denkt met oneindigheid van tijd te maken,maar eeuwig betekent "ergens anders". 't is maar dat je 't weet je gedicht steekt goed in elkaar.

    Groet uit het,
  7. Bedankt voor je fijne reactie Rita.
    de groeten van Jos.
  8. Een fascinerend gedicht dat tot nadenken stemt Jos. Belangrijk om te leven in het nu en je niet door de snelheid van de tijd te laten beïnvloeden. Want oh wat vliegen de dagen.
    Warme groet voor een fijne avond.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Joris Teelman

Ik ben Jos Eveleens en schrijf onder de dichters naam Joris Teelman.

Ik ben niet meer zo welbespraakt
door een herseninfarct dat mij is overkomen.
De oplossing heb ik gezocht met mijn pen.
Het papier is geduldiger dan de mensen die ik aanspreek

Ik hou van dichten en gedichten.

Mijn gedichten zijn een afspiegeling van mijn karakter.

Enfin zie maar wat je er mee doet.

Toon alle gedichten

Favorieten van Joris Teelman

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Joris Teelman is favoriet bij