mijn Wad, mijn handvest

in jouw traag gelegen diepte waar manke
sporen de tijd ontluisteren van inhoud zwalkt je
trots op de dammen die de stilte vertragen
tot een herinnering die zich deelt in eb en vloed

de getijden, erbarmelijk ervaren in kwellingen
somberen naar gelang de dagen zich verhullen
in duistere objecten, objecten die als nimfen
zich vlieden over jouw getaand verleden

alsof er duizend winden jouw grondzee├źn
hebben bevuild, jouw diepte gepeild met
krachten doen mij geloven dat jij niet
voor eeuwig mijn boeg kan zijn

doch ik kan slechts mijn handen
in het water laten rusten opdat
mijn liefde jouw adem kan voeden
met de waarden van mijn handvest

Reacties (4) | 07/04/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi zoals jij hier weer jouw liefde voor het Wad verwoordt Elze. Ik heb ze met aandacht gelezen.
    Lieve groet voor een fijne avond.
  2. Vriend...

    een waarlijk handvest
    verleen jij met woord
    en daad aan de wadden..

    waar jij en hopelijk
    ook anderen garant staan
    voor hun eeuwig bestaan

    omdat het om leven
    ademen en liefde gaat..


    liefs,
  3. Als mens kan je een levenlang getuige zijn
  4. Schitterbaar handvest elze met een prachtige laatste strofe.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle dinsdagnamiddag,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij