mijn muze 7 –

ik had me in mijn muze verdroomd
zelfs in haar gemeanderd daar waar alle liefde
samen adert, vloeibare warmte in de
segmenten die haar bestaan verduidelijken
op de schaal van cupido –

geschoten uit een buitenaards verlangen, geraakt
door de storm die ik draag in de holtes
van mijn zuivere angsten, knagen mijn knieën
als een bedelaar telkens om een bevestiging daar mijn
vragen als dagen duren en seconden zich minutieus
als dwergen voortplanten in de genitaliën
waar lust en liefde zich hoereren in de geneugten
van ons samenzijn

Reacties (4) | 21/02/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een poëtische samensmelting van woorden in zinnen die zich elk weer anders laten uitleggen, wanneer je opnieuw leest.
    Knap gedaan.

    Groet,
    Mel
  2. Ik hanteer hier geen omhaal van woorden want dat heb jij alweer zeer poëtisch magistraal weten over te brengen!
  3. Vriend..

    creativiteit..
    heeft een eigen logica..

    de redeloosheid
    van schoonheid..

    fragmentarisch lichten
    grenzen op die
    lijken te raken aan
    realiteit..

    op niet aangegeven
    paden ontspint zich het web..
    van emoties en stemming..

    waarin wij
    als jager en prooi
    de synergie van deze muze
    proberen gestalte te geven..

    zonder in
    de spinsels
    verstrikt te raken..

    liefs..
  4. Elze,


    Zeer genietbaar deze muze!

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij