brekende vliezen

niets kunnen mijn voeten nog vragen
nu ik de pas gezet heb richting het
dwalen van de laatste winter, merels
als zoethouders voor het aardse volk

luchten zuiveren het water wanneer
ze bezwangerd hun vliezen laten breken
o god, mijn zonneschijn warmt slechts
mijn achterliggende gedachten

zowel ik nu in meervouden spreek, hoont
mijn stem incognito als een duif die koert naar vrede

Reacties (5) | 05/02/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Af en aan gaan de weeën... Elze, je raakt me zo.

    Laifs,
  2. zowel ik nu in meervouden spreek
    hoont mijn stem incognito
    als duif die koert naar vrede

    vind ik een betere lay-out voor je laatste strofe vriend. Maar ja, wie ben ik.

    Prachtige poëzie weer die ik volgaarne las.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige vrijdag, sunset (ingo)
  3. Vooral de finale !
  4. Vriend..

    stap maar stevig
    tegen de noordooster in..

    de zon warmt je rug..
    en laat de weeën maar komen..

    die de lente
    geboren doen worden.

    de richting is bepaald
    de uren zijn al geteld
    voor wie voelt..
    dat de winter zal breken...

    om ruimte
    aan het voorjaar te geven..

    liefs..
  5. Elze,


    Wauw, en wat een slotzin!

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij