verdorven vruchten

het strompelen langs verdwaalde
oorden met kromgebogen takken
als aan duiders van het pad
dat ik nimmer zal gaan nemen
gloeit op in stoffig zaad dat de regen
als een deken spreidt op de
verlatenheid van mijn stappen

zacht is het geluid als ik peins
en overweeg om de einder te omzeilen
daar mijn raad me heeft verzocht om nergens
in dit leven het prisma te markeren
met het nat van mijn verdorven vruchten

ik bedrink me in mijn adem, laat mijn ogen
rusten tegen de stem die me weerhoudt
om het zwijgen te verzagen tot een beeld
dat er nimmer toe zal doen

Reacties (5) | 03/02/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. S c i t t e r b a r e poëzie vriend, een waar leesplezier jouw voel-verwoording.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle woensdag, sunset (ingo)
  2. In dit machtige werk nestelen de meest grote dichters waar jij gelijk mee optrekt!
  3. ik voel je moedeloosheid
  4. Vriend..

    het talent..

    waarmee je in
    schitterende beelden
    de totale besluiteloosheid
    neerzet in een wereld
    die bestaat uit tal
    van zogenaamd te kiezen
    mogelijkheden..

    zal uitbreken

    op het moment dat
    de tijden gunstig zijn..
    en haar lente weer bloeien
    in de aanvang der seizoenen..
    om tot een fraaie oogst
    te komen...

    in passen op de plaats
    verzamelt zich de energie..
    smeult het vuur al
    en komt de horizon nabij
    in het lengen van dagen..

    Liefs..
  5. een beeld dat is het toch?


    Mooi
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij