angst voor ’t gemis

gedachten reizen van cel naar cel
koffers afgesjouwd de piano
ruw besnaard en de ochtend vermeden
door het geeuwen van een uitgestald geweten

het gemis voldragen hangt schemerig
aan mijn schouder te wenen, het kaatsen
van dappere woorden is geëindigd in een weeklank
waarin het snikken met een lach wordt terug gehamerd

de lastdrager strekt zijn bonte rug waarbij
de zevende wervel genadeloos blijft haken
wanneer de luifel richting het broze Wad wordt gewend

het enkelvoudige blijft genoeglijk binnensmonds
en treft de zekerheid in een wazig waar verlangen

Reacties (8) | 14/01/2015
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Missen drukt zwaar op schouders Elze.

    Weer een mooi gedicht Elze.

    Laive groet,
  2. mooie Elze
  3. Tjonge jonge ... prachtig zoals je het gemis onder woorden hebt gebracht Elze !
  4. Dit werk overstroomt de kracht
    van het gemis, maar wat ik wel meteen mis, is een doordachte zin verdeling bij het lezen van de eerste strofe die enigszins aan kracht verliest. Bij mij althans.

    gedachten reizen van cel naar cel, koffers afgesjouwd
    de piano ruw besnaard en de ochtend vermeden
    door het geeuwen van een uitgestald geweten

    Boven water staat bij mij jouw
    poëtische gave waar ik jaloers op ben!!!
  5. Missen is zo oevrweldigend dat het je leeg trekt, terwijl het zwaar rond schouders hangt.. ik hoop dat het goed met je gaat.

    Wat heb je het mooi, indringend ook, geschreven Elze.

    Laifs,
  6. Een overrompeling van beelden, positief en ook negatief (voor mij toch); zeer zeker een verwoording die het waard is meerdere malen langzaam en proevend te lezen.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige donderdag, sunset (ingo)
  7. Zo vriend..

    daar ben je weer..
    bepakt en bezakt
    met donkere dagen
    die weinig woorden
    konden dragen..

    een heel goede morgen..

    waar verlangen
    je weer wekt
    om de nek
    uit te steken
    naar het wazig
    perspectief
    van het beginnende leven
    in het wad...

    Deel maar geluk
    van het leven..
    dat kantelt
    op eb en vloed..

    in ontmoeten
    zullen ze je groeten..

    liefs..
  8. Zo mooi is hier weer de liefde voor het Wad door jou beschreven Elze. Ik lees hier wel dat het iets is waar je nooit meer zonder zou kunnen.
    Lieve groet en een fijne dag.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij