museum

wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitali├źn, geheel onverwacht

niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit

het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele
kamers etaleert

Reacties (3) | 22/11/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Een schitterende laatste strofe heb je hier neergezet aan een voor het overige meer dan graag gelezen gedicht; chapeau.
    Warme vriendschappelijke genegen groeten ne heel rustige verderzetting van jouw zondag, sunset (ingo)
  2. Vriend..

    ja..
    een museum..
    is slechts een behuizing
    zonder tijd voor kunst
    met eeuwigheid..

    uitstekend geformuleerd
    in een prachtige laatste strofe..

    Geniet een mooie zondag..

    Liefs,
  3. bijzonder gedicht
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij