de kwelder aan mijn Wad

het vlakke land rust nu in dagen na
de lavendel storm door wie ze is gekust, ze schermt
met doffe degens en zaait stilte al was het nog zo
pril als een ongeboren vrucht

ergens had ik het al geweten, ze weende toen
ik haar betrad, haar raakte aan haar delen die
zij alleen bezat het intieme van haar slaap
ijverde mijn drift terwijl ze zonder handen

in al haar kwetsbaarheid die aan mijn voeten ligt

haar schuwe afrasteringen had ik met
ferme treden genomen en liet mijn afdruk
na in het genoom dat ons bindt, zij als
kwelder – ik als eeuwig kind

Reacties (7) | 23/10/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi beschreven Elze.

    Laive groet,
  2. Och Elze... Laifs!
  3. Jouw geliefd wad weer wondermooi beschreven Elze
    Fijn deze verbondenheid in je denken en doen. Al meer mooie gedichten heb je daar over geschreven!

    Hartelijk liefs van Corry.*
  4. het verbonden zijn.......
    het maakt je rijk
    prachtig elze
  5. Vriend..

    samen in de schepping
    van het leven..

    ieder zijn deel
    en toch een..

    uit dezelfde elementen
    elkaar aftastend

    naar talenten..
    om te overleven...

    mooi...zonder onderscheid..
    met respect geschreven...

    geniet een mooie avond..
    liefs,,
  6. Ik liep even mee. Met ferme passen om je bij te houden.
    Zo beeldend geschreven, deze bedekte ode.
  7. ja lavendelstorm

    mooi zee gedicht weer elze
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij