tot nu toe

ten dele in mijn verwondering
schaar ik mij achter twijfels, want
ik las dat het bewegen in zonde
het pad was dat ik leid

terdege hoezeer men mij kan
vlijmen me scherpen aan de hoed
van morgen, het schragen van mijn last en
het vervormen van de tijd die ik heb ontkend

tot nu toe, want de dood streelt aan het venster
-wellicht zonder proporties – terwijl het grijs verleden
nu verlicht ergens in de achtertuin ligt te luimen, zonder
doel geen gunst; het idolate heb ik verzwegen

want het lot dat mij herkanst is de spade
van het open graf

Reacties (7) | 18/10/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. prachtige poezie
  2. vriend..

    een integere reflectie
    op het bestaan en leven..

    waar bij de waarheid
    dat leven het open graf is..

    door de spade gekeerd wordt..

    de ziel ruimte schept in meer dan
    de zintuiglijke reflexen..

    en zij de openheid van het leven
    met haar emoties..vereeuwigt..

    fraai deze hoopvolle filosofie..

    dank en maak er een mooie avond van..

    liefs..
  3. Ik genoot van jouw woorden die indrukwekkend zijn.
  4. Vergeving is altijd mogelijk hoor lieve Elze!
    Trouwens hoe zal het voor een ieder van ons zijn, indien we de balans zouden opmaken?
    Een emotioneel intens gedicht,
    mooi geschreven!

    Een fijne avond gewenst.
    Hartelijk liefs van
  5. Ach, wie is zonder zonde vriend?
  6. Je slotzin begroet ik met een bewonderende 'wow' elze. Enne, ook de rest van jouw liet mij genieten. Ik ben nu eenmaal een liefhebber van jouw poëzie.
    Warme genegen vriendschapgroet en heel vredige verderzetting van jouw zaterdag, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij