hij ligt dood te gaan

stil ligt het bewegen roerloos
in het laatste leven, warme druppels
hout spaanderen om zijn doffe tooi, de glans
raakt versteend in het tij wanneer mijn Wad
warme wateren weent

nog tekent zijn adem fragmenten
van het gevecht op het plasticglazen raam
het is moedig om het hart te bevrijden van
de roep om hulp, er klinkt een zacht gesnik
als ik hem zachtjes aai

was het sterven vluchtig dan zou ik het
bevriezen in mijn hand, het begraven in de
oksels van de klei ….

Reacties (7) | 17/10/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Bij dood hoort afscheid en een diepe snik...


    Laive groet,
  2. Woorden die binnenkomen Elze.
    Warme groeten.
  3. vriend..

    de schepping tekent
    eindeloze cirkels leven
    waarvan ziekte en dood
    onderdelen zijn..

    maar als die cirkels
    ons raken voelen
    ook wij het lijden
    en de pijn....

    dan comprimeert
    het leven alles
    wat ooit is gegeven
    tot herinnering zijn

    afscheid nemen..
    is het sterven
    van dit samenzijn..

    liefs..
  4. liefs

    gaat het over het sterven van hget wat of een dier
  5. je voelt zoals steeds jouw liefde voor doorklinken in je gedicht over jou wad. En telkens weer is het een herkennend weerzien dat jij ons poëtisch schildert. Chapeau.
    Warme genegen vriendschapgroet en rustige verderzetting van jouw vrijdag, sunset (ingo)
  6. Een dichterlijk gedicht
    groet Emmy
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij