hoe het raakt

nog raakt de essentie van passie
de papillen die mij zo vermaken
– al was god een krijger –
in warmte meer zeker ook in tegenzin

gedreven knaagt er een wonder
– geen gradatie in kleur of vorm –
aan het pedaal die ik bedien met
vriendelijkheid van bezeten woorden

oppermachtig in de taal van fysiek vermogen
snoei ik versteend gedrag tot aan
de bodem van onzekerheid
– er is geen vrucht die zonder water kan –

doch de keerzijde is de nacht
waar kracht en praal in het water ligt te rieken
en de geest zich openbaart in
kleine voetjes zonder tijd

– ergens hangt er een zo’n grote stations klok –

Reacties (6) | 03/10/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Ik probeer het nuchter te lezen...

    oppermachtig in de taal van fysiek vermogen
    snoei ik versteend gedrag tot aan
    de bodem van onzekerheid

    mag ik vraagtekens plaatsen?


    groetjes
  2. Een intrigerend gedicht Elze in een bijzonder mooie beeldspraak, dit is poëzie!
    Dit gedicht bewaar ik bij mijn FAVOrieten. Hartelijk bedankt!

    Een zongenietende verdere zaterdag gewenst.
    Een harte groet en liefs van Corry.*
  3. Die tijd dan zo duidelijk aanwezig...

    Mooie poëzie Elze.

    Laive groet van ver dichtbij,
  4. Vriend..

    die klok..
    wijst weekend aan...

    Heerlijk genieten..
    na alle dagen te zien
    wegvloeien in soms zinloze
    uren en minuten..

    waarin je de vragen aan jezelf stelt..wie is er gek..
    waarom moet een mens..zoveel werken
    als de hemel zo dichtbij is..

    Mijn compliment..
    voor de laatste strofe..
    weer zo fijntjes...

    geniet en denk aan je rust..
    maak er een wereldweekend van..

    liefs,

    terwijl je handen bezeten bezig zijn met een bestaan te vullen..
  5. zo mooi
  6. We worden allemaal ouder en de jeugd haalt ons in.. even laten ze ons weer jong voelen. Even, als onze oude handen de hunne zachtjes mogen vatten.

    Soms speelt de wens die klok stil te zetten met de vader van de gedachte.

    Hmmm.. je laat me mijmeren Elze, in samenloop met veel melancholie.

    laifs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij