mijn muze 4

liefste, nu de herfst haar poort
geopend heeft en de dagen krimpen
in het licht waar jij mij vond, blijf ik stil
jouw blad dat zich wentelt in alles
wat je vraagt en in alles wat je doet

jij mijn zomer in het octrooi van een
hernieuwde lente jij mijn pracht
die mij kent zoals het tapijt van rode
nerven die mij vullen met de geur
die ik steeds weer aan jouw lippen proef

zo nu, nu de wind zich rust tegen alle
wetten in en de zetel gevuld lijkt te zijn
met ware innerlijke gaven, ben jij de
gong die me luidt en de lokstem
van eens mijn voorbije dromen

Reacties (8) | 30/09/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Fantastisch jouw muze Elze, zij geeft jou telkens kracht, het zicht op vernieuwende schoonheid om je heen. Ja alles brengt ze in een hartzuiverende balans!
    Weer graag gelezen Elze, een heel mooi gedicht!
    Hartelijk liefs van Corry.*
  2. Mooi jouw muze, die je evenwicht schenkt die lezend voelbaar is
  3. Mooi die muze Elze.

    Laive groet,
  4. Mag ik vriend? 'jouw blad dat (i.p.v. die) zich wentelt ...'.

    Een prachtig poëtisch liefdesgedicht, met graagte door mij gelezen.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel fijne woensdag, sunset (ingo)
  5. wat een klankrijke flow
  6. De muze is jouw anker
  7. Het voelt als terugkomen bij jezelf Elze. Heel mooi verwoord.
    Lieve groeten en een fijne dag.
  8. Vriend..

    een heel goede morgen..
    en het is fijn te lezen..
    dat de rust en het zeker weten
    weer is terug gekeerd..

    de roots zich stevig hebben
    geworteld in zaken die echt tellen
    in een basis die de herfst
    en winter weer aankunnen

    geniet een mooie dag

    liefs..
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij