in den onoverkomelijke

telkens wanneer ik zoek en al
zoekend niet wetend dat ‘k treuzelend
de aarzeling ontwijk stapelen onhoudbare
golven zich als dromers tegen mijn dijk

mocht er een schepper zijn die zich
met bijl en zeis verschanst achter de waker
die in stilte ligt te wenen, dat hij me dan verkiest
en me laat slapen in het ruwe licht van
kwetsbaarheid en moed

soms verslepen mijn woorden zich tot
grauwe zinnen en struint betekenis
over het netvlies van de lezer, tracht niet
te pluizen want wat m’n leest
grenst aan waanzin tot in den onoverkomelijke

Reacties (3) | 23/09/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. vriend..

    het is ook het probleem
    van de beelhouwer
    en zijn schepping..

    de steen gaat heen
    onder zijn handen
    om in een beitelend tasten
    de waarheid te vatten..
    van de wereld
    om hem heen..

    alleen..is hij
    het volume kwijt..
    en jij..
    hebt altijd
    nog de dijk..

    als waker
    in een nieuwe
    werkelijkheid

    liefs..
  2. Ik proef hier onmachtige verdrietige boosheid en ook de wil om. Mooi hoor elze, ik las het met graagte.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle woensdagnamiddag, sunset (ingo)
  3. de waanzin
    van het magische
    machtsdenken
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij