het hakend cachot

het oogt stroef, de plakrijp aan de
ranke oogst vernevelt als goedkoop vernis
en vervliegt daar waar de late zon
schuw haar kroost laat vallen

nog is het koor van warme dagen
raakbaar en dwarrelt een vlinder
door de ijle lucht die kwetsbaar zich
laat ademen door de trage slagen van deze tijd

knevelende struiken eerbiedigen
de trage stapper die hen groet, wellicht
zal de laatste houweel hun vruchten bezoedelen
en bediend de waard het gemis van zekerheid

als een hakend cachot in gevangenschap
in een herfst zonder patent

Reacties (8) | 18/09/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. hier graag herlezen elze
    beelden die me raken om mee te nemen op onze weg
    laifs
  2. Met diens adem in de nek vooruit kijken en langzaam afscheid nemen.. wat is jouw poëzie me toch dierbaar.
  3. dan eist de herfst zijn deel
    met trage slagen
    verstopt zich nu nog
    in wat nevelvlagen...

    Mooi gedicht Elze.

    Laive groet,
  4. wat een schoonheid
  5. MOOI!!!


    Groetjes
  6. Nog even en de herfst wordt tot cachot
  7. vriend..

    het is de ijlheid..
    het magere licht
    en de traagheid van tijd
    die langzaam
    het seizoen sluiten..

    laten verschemeren
    naar een landschap
    dat met zijn ziel
    de winter wacht..

    fraai beeldend neergezet..

    Kijk even terug..naar

    Vlammend samenzijn..

    en pas goed op jezelf..

    liefs,
  8. Een prachtpoëzie door mij graag gelezen elze (ook al lees ik 'die hen groet' i.p.v. 'die hun groet').
    Nog een heel inspiratievolle vredige donderdagnamiddag verder en genegen vriendschapgroet, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij