ergens

ergens toch, ergens moest ik het herkennen
het sterven dat als een kleinood
jou de adem trachtte
te nemen, mijn lokkend geroep mijn snakkende
gebaren vielen in het niet bij de stilte
die viel in die nacht waar de sneeuw alle
pret ontvouwde als pas geboren rijp
op de zware takken die jouw dan toch, ja
dan toch hadden gebroken

de winter trad in, geen belofte was er gelegd
op het zangkoren meubelstuk waar de hang
naar begeerte in niemandsland stierf, de kou
was de dood van dit seizoen en ik ontvluchtte
alle waarheden in de polder waar ik voor het
leven schanste in het bedorven groen

Reacties (8) | 12/09/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. wat een prachtig gedicht Elze

    zoveel emoties
    strijd om dood en leven
  2. Vriend..

    waar de seizoenen
    vervlochten zijn..
    voel je de pijn
    pas in ervaren..

    die is niet met
    afspraken voor te zijn..
    te herkennen
    en nooit
    met een vlucht
    te evenaren...

    in de kou
    die de dood
    als partner heeft..
    maar tevens leeft

    in een door sneeuw
    al afgedekte lente..

    beleef........

    geniet een heerlijk weekend..
    in het oogsten van deze mooie
    nazomerdagen..

    liefs,
  3. Een mooi schrijven dit gedicht over je gevoelens over de natuur in de herfst/winter Elze. Indrukwekkend!

    Ik denk dat de woorden jouw zonder een w horen, aangezien het hier een persoonsvorm is en niet bezittelijk. Tenzij ik er faliekant naast zit. Ik hoop dat Jaap je gedicht ook leest en zijn mening geeft!

    Een zongenietend weekend gewenst.
    Hartelijk liefs van Corry.*
  4. De stilte door de tijd, als de winter...Gelezen en herlezen.

    Laive groet,
  5. Een bijzonder gedicht, Elze.
    [Ontbreekt er na 'ergens toch' geen komma ?]
    Liefs,
  6. stilmakend rakend elze
    laifs
  7. S c h i t t e r b a a r! Ik lees dit beeldende zowel als een treffend herfstgedicht als een gedicht dat gaat over het (af)sterven van mens, relatie ...
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige nazomerse vrijdag, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij