Jan Roos / 1896 – 1979

getorst in slipjas belegen met
spekzwoerden medaillons schalmt zijn
lied door ’t hoogeland en op de met rijk belegen
kasseien grote markt

zijn vibratie in maat gesneden door wandelstok
en buigende knieën kneedden zijn geschal
als dichte oogleden door zijn kermende strofes
die de koerende duiven in hun til deed ontroeren

zijn gevulde stem rijkte van Beethoven tot Verdi
in diverse monologen waar heer en meester
zich bogen over kunde en onmacht, deze krijger
was trouw aan zichzelf

zijn dood was bezonken in een zwarte jas
waar het omber de schitteringen van zijn
prestigieuze onderscheidingen verduisterde
tot de nacht waar deze waard zijn laatste licht ontvluchtte

Reacties (7) | 18/08/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Bijzonder dat ik hier een man uitgebeeld zie die in mijn jeugd een bijzondere verschijning was in stad en ommeland.
    H.G.Ger
  2. Een glorieus gedicht als ode voor Jan Roos, een bijzonder en prachtig mens.
    Heel mooi geschreven Elze en chapeau, voor mij is dit een Favo. Dank je wel!

    Prettige dinsdag gewenst.
    Een lieve groet van Corry,*
  3. prachtig beeld
  4. Ik zag hem verschillende keren in Emmen !
  5. vriend..

    een schitterende ode..
    vol mooie vintagebeelden..
    en emoties uit de 60 en 70er jaren..
    zelfs later nog las ik..

    Een coryfee in de noordelijke provincies..

    dank...
    en liefs..
  6. Jan (de) Roos moest eens weten dat er zo'n indrukwekkend gedicht aan hem opgedragen is en dat hij nog lang niet vergeten is..
    Het zegt wel wat dat mijn man en ik, allebei in Friesland opgegroeid op 30 km. afstand van elkaar, hem allebei 'meegemaakt'
    hebben in onze jonge jaren. Hij keek niet op een kilometer.
    Op een verjaarsvisite gisteren is hij nog ter sprake gekomen en is aan de jonge garde min of meer gedemonstreerd hoe het optreden er uitzag en hoe het klonk.
    Wat een samenloop van omstandigheden ;-)
  7. Met graagte dit gedicht over Jan Roos (mooie naam) gelezen.


    Groetjes
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij