neerstrijkende schemer

als de schemer neerstrijkt
de wangen bevochtigt door
rouw en kommer daalt tijdloosheid
door de poriƫn van besef

er is iets dat heelt, maar het gelaat
blijft strak en de kaken persen
vrijlustig de kiezen tot kruimels, het
knisperen is als het grind aan de voet

in het binnenste diep gezeteld
dwaalt de weter door het kauwsel
van dit moment, het spaakt de zomer
zoals een zeer wiel teer de afslag zoekt

Reacties (2) | 08/08/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze,

    Ja, zo beeldend weer,
    waarin mijn verbeelding DE 2e regel verving voor ZEE

    En ZERE in de laatste regel bedoel je dat echt,of moet het enkelvoud ZEER zijn?

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij