Lachspieren

Ze strooien zout in wonden,
voordat zij die maken,
de kolossen in de ring,
die zo slaags gaan raken.

Met strakgespannen spieren
en koppies staan zij klaar.
De strijd begint met duwen
en trekken aan elkaar.

Dan pakt de één de ander
vast bij zijn luierstring
en tilt hem onverschrokken
buiten de sumoring.

Winnaar, en ook verliezer
blijven onbewogen,
maar ik zit voor de buis met
tranen in mijn ogen.

Reacties (12) | 23/07/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dat samurai worstelen kan mij niet echt bekoren.
    Mijn kleinzoon Fabio van tien jaar bekijkt het graag met ook 'normaal' worstelen op zijn app als ik daar ben, dus kijk ik uit belangstelling weleens even mee!

    Ja die luierstrings kunnen wel op je lachspieren werken.
    Fijn Jaap dat jij er zo'n plezier aan beleefd!

    Goed weekend gewenst.
    Hartelijk liefs van Corry.*
  2. De laatste strofe geeft mij 'n dubbel gevoel bij het van dit, overigens, beeldend gedicht.

    groetekes
  3. Ik begrijp de tranen in je ogen hoor Jaap. Het is toch zeker geen gezicht zo'n luier gedrapeerd om zo'n enorm lichaam. En dan gaan ze elkaar ook nog vastpakken aan die blubberlijven! Brrrrrrrrrrrrr.
    Fijn en plezierig gedicht om te lezen. Lieve groeten.
    • Aan je reactie te zien, heb jij ook wel eens gekeken, Rita.

      De kilo's hadden ze nodig om zich in de ring staande te houden. Maar ze hadden ook wel degelijk spieren.

      Groet,
  4. Zolang ze maar in die ring worstelen is het OK !
  5. Van het lachen mag ik hopen...
    Mijn schoonmoeder zaliger ging s 'nachts als ze niet kon slapen, naar dit spektakel kijken.

    Met genoegen gelezen.


    Groetjes
    • Het klopt dat het meestal 's avonds laat te zien was, Lea.

      En het was inderdaad een heel spektakel, dat ik net als jouw schoonmoeder graag en met een glimlach bekeek.

      Groet,
  6. Het is ook dol dwaas komisch dat worstelen.
    Herkenbaar verwoord en neergezet.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel prettige woensdag, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Jaap van Oostrum

Geïnspireerd door Toon Hermans ben ik gaan dichten. Mijn motto vind je aardig terug in het volgende versje.

Lichtblauw:

Mijn pen is niet in gal gedoopt,
er is al zoveel bitter.
Ik schrijf mijn woorden licht op blauw,
kleur zo de wereld witter.

Meer info: www.jaapvanoostrum.nl


Toon alle gedichten

Favorieten van Jaap van Oostrum

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Jaap van Oostrum is favoriet bij