ik weet

zwijgzaam stallen de beloftes
zich voor me uit het kadert geen vrees
in de opstelling van de beschadigde zuilen
waarop alles zou moeten rusten

de wind wakkert de trage padden uit hun slaap
die dan kruipend de oever bevolken met geluiden
zonder een besef van thuiskomen, het beweegt
in voortgang en stilt de trek van paringsdrang

nu de deur intochtelijk staat te zoemen beweegt
de straat in de warmte van glijdend materiaal dat
grommend zich laat gedijen in een welvaart dat
zonder toekomst zich heeft berust in een te veel aan verlangens

Reacties (5) | 23/07/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Ik weet.....te veel is overdaad.
  2. vriend..

    ja..die laatste strofe..

    omdat te veranderen..
    na 2000 jaar consumentenbeschaving
    en technologisceh ontwikkeling..

    een heidens karwei..
    ja zo denken anderen erover en handelen zo..

    maar wij...
    van binnen uit..
    duurzaam bouwen..
    aan andere
    normen en waarden...
    in kijken naar de natuur
    om ons heen..

    geniet een rustige avond..

    liefs,
  3. heel intrigrerend

    en op meerdere manieren te interpreteren


    Niet alles is wat het lijkt
    en als het dan lijkt
    worden dingen in en uitgetrokken
    en de massa
    woelt
    volgt
    klakkeloos
  4. Materie brengt geen innerlijke vrede...
  5. Zeker je laatste strofe is treffend rakend en wordt door mij helemaal mee onderschreven vriend. het ware beter onze verlangens te temperen en onze behoeftes te matigen.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle woensdag, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij