Uiteindelijk

Jong ben je als de dood voor hem
en wijs je hem beslist de deur.
Je huivert van zijn kraakstem,
zijn grauw gezicht en muffe geur.

Maar met het klimmen der jaren
raak je langzaam met hem vertrouwd.
Je hebt nog mitsen en maren,
doch hij is niet altijd meer fout.

En ben je oud, de dagen moe,
heeft hij jouw gunst toch echt verdiend.
De deur blijft, als hij klopt, niet toe,
maar zacht zeg je : ‘Kom binnen, vriend’.

Reacties (19) | 21/07/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dat is fijn om te horen, Lea.

    Dank je voor deze waardering.

    Groet,
  2. Een favo Jaap!


    Lieve groet
  3. Hoe integer bijna teder je het aanvaarden, in dit geval van de dood, weet over te brengen. Chapeau Jaap.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel vredige dinsdag, sunset (ingo)
  4. mooie relativering van de dood

    dat is wat ik lees
  5. Het langzaamaan accepteren dat het leven betrekkelijk is. Dat heb je hier mooi verwoord Jaap. Toen ik klein was was ik als de dood voor hem maar dat ben ik nu nog. Alleen kan ik het makkelijker van me af zetten omdat ik ouder ben. Hoop het ooit nog eens te kunnen bevatten.
    Warme groeten en een fijne avond.
    • Ik heb aan het sterfbed van mijn beide ouders mogen zitten, Rita, en gezien hoe rustig zij insliepen.

      Ik heb dus geen angst voor de dood, al hoop ik wel eerst een oude man te mogen worden, voordat hij bij me aanklopt.

      Groet,
  6. Dat geeft bovenstaand gedicht een bijzondere lading.

    Heel treffend.
    Lieve groet
    • Ik denk dat het gedicht inderdaad goed bij de gedachten van Maarten omtrent de dood past, Liesbeth.

      Hij schreef regelmatig gedichten over het einde, dat hij gelovig als hij was als een nieuw begin zag.

      Groet,
  7. Ik schrik van het bericht over Maarten. http://www.dichterskring.nl/2014/07/17/a-dieu/
  8. Ik denk hierbij aan onze overleden dichtersvriend Maarten
    • Ach, Marion, ik wist nog niet dat "onze Maarten" overleden is"...
    • Hallo Marion,

      Ik was nog niet op de hoogte van het overlijden van Maarten,
      dus ik schrok ervan.

      We zullen hem missen in onze Dichterskring.

      Mijn gedicht was dus niet voor hem bedoeld, maar het past wel bij zijn persoon. Maarten was, zoals uit zijn gedichten van de laatste tijd blijkt, inderdaad niet bang om heen te gaan.

      Groet,
  9. vertrouwen groeit doorheen leven
    mooi
  10. Jaja zo raakt het leven op subtiele wijze met de (on)eindigheid verweven en dat beschrijf je hier zeer beeldend...

    Mooie metafoor en nog waar ook.
    Hartelijke groet,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: Jaap van Oostrum

Geïnspireerd door Toon Hermans ben ik gaan dichten. Mijn motto vind je aardig terug in het volgende versje.

Lichtblauw:

Mijn pen is niet in gal gedoopt,
er is al zoveel bitter.
Ik schrijf mijn woorden licht op blauw,
kleur zo de wereld witter.

Meer info: www.jaapvanoostrum.nl


Toon alle gedichten

Favorieten van Jaap van Oostrum

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

Jaap van Oostrum is favoriet bij