mijn ruige aard

hoe in hemelsnaam is het verkennen
van mijn ik verbannen tot aan het eind
waar het musculair denken mijn lendenen
drapeert met stompe woorden die ik snedig
ontwijk en daarbij mijn zonnestelsel verlicht
met overtolligheden van gebroken zinnen
zonder thema’s….

wellicht is poëzie mijn ruige aard en verleg
ik mijn inwendige schijven tot ze passen – al
prikt het lijden wel als een stelligheid door het mos
welke ik bewandel doch het zeer blijft achterwege

kruipruimtes verbloeden evenals de buizerds
die gelegen aan de treinlijn rotten tot ze één
met kiezels zijn, het spoor dat de hopeloze
legt is slechts het geel van een ei …
***
www.elzeschollema.nl

Reacties (9) | 09/07/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Zoals het heelal is ontstaan, zo ontstaat een gedicht met leegte, die zodra gevuld met wat is of een betekenis, zich beschrijven laat. De maker loopt door, draait zich om en ziet wat hij geschapen heeft, vervolgt vervolgens zijn pad.
  2. Intrigerende pRoëzie Elze!
    Gevoelvol en mooi verwoord!

    Prettige zaterdag gewenst.
    Hartelijk liefs van Corry.*
  3. Om te herlezen Elze, de derde strofe vind ik het mooist.

    Laive groet,
  4. sterk Elze
    laifs
  5. Vriend..

    de gebroken onvolledigheid
    van het bestaan heet leven..

    in poetsen en polijsten
    proberen wij dat glans te geven..

    maar aan de ruwheid van de scherven verbloeden wij

    door de pijn van het snijden
    vervloeken wij onhandigheid

    toch zal de gaafheid zegevieren
    in het verwerken van obstakels

    en onze littekens schrijven het
    verhaal van de dagelijkse worsteling..

    jouw zachtheid glanst al met breukenlicht..

    Liefs..
  6. Voor mij een Favoriet!
  7. Elze,

    Jouw ruigheid wandelt in de zachtheid van poëzie"dunkt me".

    Mooie poëzie, al vergt wat mij betreft ook hier het te lezende weer stof tot nadenken om alle woorden te laten doordringen tot verstaan.
    Evenzogoed graag gelezen.

    Groet uit het,
  8. wat een kwetsbare ruigheid
  9. Wat een uitbarsting van beeldend gevoel; elze; chapeau.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel liefdevolle woensdagavond, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij