manke goden

aan zich gekluisterd nimmer
het vermogen om vluchtig te zijn
zoals water zich stalt aan een
volkomen in zich zelf gekeerd fenomeen

het vluchten achter de huid betraant
de zekerheden in het diepst van
het boegbeeld waaruit het vlees is ontstaan, zelfs
de vleugels zijn beperkt in het staal dat ze draagt

woorden zijn manke goden in een schrift
dat niet bestaat, tradities

Reacties (5) | 07/07/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dit is onverbloemd gevoel, verlangen verwoord en uitgestald.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en rustige maandagavond, sunset (ingo)
  2. sage zonder historische grond
    sterke poezie elze
  3. de manke goden
    vallen dood

    het leven
    spreekt
    voor hen
    die verstaan
  4. laten wij zonder woorden spreken
  5. vriend..

    ook hier..
    zijn de mens en bedding..
    schijngestalten van het goddelijke..

    terug in zichzelf..
    ademt het onvolkomenheid..

    waarbij vluchten
    nooit vrijheid zal opleveren

    omdat men gevangen zit..
    in de eigen cel...

    De overlevering..
    is de steen van Rosette.
    die de talen van babel
    kan verbinden..
    met het goddelijke..
    in onze afkomst...

    Liefs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij