het Wad exposeert onze kwetsbaarheid

de storm ligt paraat
aan de noordkant van het Wad, de
zachte heuvelrug van deze zee plaveit
haar gedachten op stalen reien wellicht
marcheert er een doener voorbij en vist hij
naar het grote weten

stekelig avontuurt het Wad om haar ruimte
te exposeren naar het oog van welzijn waar
kunst het leven verheft tot een dodelijk fenomeen
dat zich meet naar de maatstaven van arm en rijk

de diepte van haar hart gevuld met onpeilbare
machten stagneert als de grote schipper met boeg
en tuig laveert tegen het geweten, het vaste land
staat gehuwd te leunen tegen het wit
opgeworpen schuim en herdenkt

de laatste dagen die nog voorhanden zijn

Reacties (6) | 17/06/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Voor je 't weet zijn we terug bij af en krijgt het Wad de kans om op te schonen... wat zal het mooi zijn als alles zuiver is.

    XX
  2. De natuur zo kwetsbaar, zo onmeunig mooi.

    (op het water zien we hoe de elementen samenwerken, een wonder)

    Laive groet,
  3. Vriend..

    leven heeft de dood als natuurlijke schaduw..

    maar als wij de kwetsbaarheid
    negeren..en ongestoord haar leven
    blijven penetreren..

    dan is het gedaan met haar bestaan..

    de collectieve moord..
    zal op ons terugslaan
    in de laatste dagen...
    als we weer naar een kraamkamer vragen...

    somber..maar waar..

    liefs..
  4. Mooi je laat me de kwetsbaarheid voelen. groeten
  5. Elze,

    De expositie dreigt EX-positie te worden.

    Mooie beelden tover je weer.

    (vroeg me af of DE eind eerste regel niet 1x teveel is?)

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij