het leed van het Wad

wie draagt er nu dan toch de pilaren
waar het Wad op steunt, gekromd
hangen wolken tegenwinds op het schuim
van dit laatste leven

de dood invloedrijk kleurt deze zee
blauwgrijs met hier en daar een scherf
van het gedorst geluk, water in overvloed
doch het leed plant zich voort in deze veste

waar ingetogenheid het boegbeeld
had moeten zijn uit een ver verleden

dromen treden af langs ongehuwde
silhouetten, deze maagdelijkheid zal
bloeden als een grondzee deze diepte
penetreert en het geschreeuw van het Wad

zal ons het lijden nimmer doen begrijpen

Reacties (6) | 14/06/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. een diepe verbinding met de omgeving

    mooi Elze
  2. Dit gedicht geeft duidelijk aan dat jouw hart bij het wad ligt Else. Zo vol gevoel en zorg beschreven.
    Warme groet en nog een fijne avond.
  3. In mooie woorden en metaforen laat jij het leed van jouw geliefde WAD zien.
    Ik begrijp Elze dat je er verdrietig om bent. Van harte sterkte gewenst.
    Lieve groet van Corry.*
  4. Vriend..

    ja..
    de mens is bezig..
    een der laatste kraamkamers
    van de schepping te vernietigen..

    net zoals zij het regenwoud
    doen stikken in zijn eigen rook..
    en de groene longen ten dode zijn
    opgeschreven..

    zij vergeten..
    dat wij deel uitmaken
    van dat grote levensgeheel
    en zo bezig zijn..
    met totale zelfmoord van de mensheid..

    dank..
    voor je intense waarschuwing..

    Liefs,
  5. Het leed van het wad is in dit gedicht gewoonweg te voelen, Elze. Mooie en ontroerende verwoording.
  6. Elze, vooral indrukwekkend gevonden; wat een woordkeus weer!

    Laifs,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij