wederkerigheid

de euforie had mij bestegen
het ontnam op dat moment de
grip op het werkelijk gebeuren
de tijd strompelde genoeglijk
en onthield zich van verdere commentaar

de regen kletste zoals woorden
stilte kunnen bezeren, het vlakke land
stotterde in het adagio van vele
gedachten, de lente was zoek op
de pas ingezaaide velden

verschanst achter dictatuur verleg
ik stilzwijgend mijn gezworen belofte af,
‘k zal strijden met de moed der verzwegen
discipelen en voeg mij bij de melaatsen
om de stroom van welvaart te ontlopen

Reacties (3) | 27/04/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Vriend..

    laat je niet besmetten door
    het virus van de macht..

    dat isolatie en wegkwijnen
    in niet gehoord worden predikt

    en zo de macht van de groep..
    haarfijn spiest op het mes..
    van geld..

    Sterkte,,

    liefs,
  2. De gaskraan is in opspraak!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij