ik zie mijn Wad verdwijnen

Ik zag aan je zoom dat de naden
gingen draden, zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug

als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets

maar mijn hand zal je altijd blijven raken, ik zal
verhalen over jou schrijven
het leed beleven van de windmolens
in jouw buik, het vuil bestormen
in het binnenste van jouw ziel

ach mijn wad, kon jij mij maar dromen
me kleuren aan de horizon
met mij ontwaken
telkens wanneer de vloed
me overspoelt

kon ik maar jouw water wezen
het opgedroogde zand
of gewoon zoals jij wilt;
een beetje golf

Reacties (7) | 22/03/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. deel van immer
    rakend mooi elze
  2. Prachtig Elze.
  3. de liefde
    en pijn

    om het schenden
    van haar leefrecht
  4. Een prachtige ode aan jouw Wad...:)

    Heel graag gelezen Elze...

    Ik wens je alvast een mooie, rustige avond..
    liefs, Manna.
  5. Ja, wees maar een beetje golf...
  6. aan elze,

    mooie ode aan het wad !

    een heel eigen, eigenzinnig landschap, vol schoonheid.
    steeds wisselend !!

    vriendelijke groet van maarten.
  7. Elze,

    Het verlangen één te zijn met je geliefde plek( geboortegrond waarschijnlijk) Zo mooi beschreven!

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij