het breiclubje bij de buren

het breiwerkje oogt toch zo eenvoudig
in de ogen van de man, het past om zijn
voet en kriebelt wat in zijn nek, het vestje
past schreeuwt de jonge moeder van een kind
dat juist haar borst tevoorschijn had gehaald
om het kind te stillen,

kleine hak voet boord grote teen steken tellen
rechts averechts minderen meerderen inbreien
teuten koffieleuten, steek laten vallen, recepten
uitwisselen en af en toe een emotie laten
gaan in de vorm van een traan

het heeft iets weg van een psychlogieclubje, want er is
diepgang tussen de coulissen van dit gebeuren,
ongeƫvenaard in welke vorm dan ook drijft het
optimisme als het damp van koffie door deze
open ruimte waar begrip de sleutel is
van dit samenkomen

personages in alle rangen van jaartal tot titel
hanteren de pennen als gelouterde ridders en
strijden voor hun eigen eer, geharnast kletsen
ze zich naar buiten en vallen dan als
individuen weer uiteen

Reacties (4) | 16/03/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze..

    jij hebt geen steken laten vallen
    in dit koffietijduurtje...

    sociale cohesie..

    zonder smartfone of waterpijp..
    zonder opgefokt lijntje en drank..

    gewoon ouderwetse koffie
    zo bij de hand..

    fraai..

    liefs,
  2. Toen was geluk nog heel gewoon
  3. Ja- en nog eens ja en ik denk met weemoed aan de truien die mijn moeder heeft gebreid.. ze liet er schepen op varen, bloemen bloeien en muziek leed een eiegen leven.

    Graag in meegegaan Elze, voorop stellend dat zo'n breiclubje best een sociale functie heeft: genoten!

    Laifs,
  4. daar wordt gebreid
    aan saamhorigheid...

    Hartelijke groeten,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij