In memoriam

zoals jij was strekte deze dood
zich aan jouw voeten, het verdwijnen
in het niets kan niet exciteren in de
geleide stroom waar jouw herinneringen zijn
blijven hangen, de verrijzenis van een jonge telg
verdwaalt in de schorheid van je verdwenen stem

jouw stad en ommelaand blijft jouw recht op
terugkeer al is het niet in vlees en bloed maar
de gedachte aan jou dempt de zee die lijdzaam
stijgt met in de kielzog de monumentale ruimten
die jij voorzag van inboedels gemaakt op zuivere maat

jij doorzag de mens laveerde op goedheid, bracht
rust in donkere tijd, zetelde als noeste werker
in kracht en daad op het aanzien van al diegene
die je beminden in goed en kwaad ….

Reacties (3) | 22/02/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. energie gaat nooit verloren, misschien is dat wel de basis van de eeuwigheid?

    groet,
  2. eeuwig zijn
    stilmakend mooi Elze
  3. Elze,

    Ik meen hier toch ergens DE goddelijkheid te proeven?

    Dit dient wel rustig gelezen te worden om er naar behoefte aan mee te krijgen.

    Groet uit het,
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij