Oekraïne

volharding, het grenst wezenloos
aan het maatschappelijk tarief want
hoe kostbaar het leven ritmisch krakeelt
en poppentheaters vluchten voor ’t geweld
blijft mijn adem kleven aan de
restanten van mijn o zo wankele moed

er is geen blazoen dat de overwinning
kan spellen op mouwloze pantserwagens, het
afgrijzen duikt weg achter dode struiken
en lege waterkruiken, het geweld is de chaos moe

de rooddoorlopen kasseien schreien zich in
schreden voort die de laatste sporen van vrede voorgoed
in het oneindige hebben geëtst , de hemel kaatst de hel
en vangt het vagevuur in angstige blikken

Reacties (6) | 21/02/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Dit gedicht komt binnen Elze .... pijnlijk maar mooi verwoord!
  2. Treffende rakende overbrenging (en de wereld kijkt, eens te meer, weer toe en verdoet tijd aan vergaderen, vergaderen, vergaderen ipv eindelijk met duidelijke bindende statements te komen.
    het maakt mij moedeloos.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en een liefst vredige zaterdag, sunset (ingo)
  3. mensen, wat zijn het toch voor wezens?
  4. aan elze,

    met grote aandacht gelezen, jouw mooie gedicht.

    ik deel je afschuw van dit zinloze geweld.
    de dienaars van het volk zijn geworden tot de vernietigers daarvan.
    het menselijk leven op z'n kop !

    toch moeten we verder, geniet maar van een fijn weekend !,
    vriendelijke groet van maarten.
  5. Rakend gedicht Elze. Vooral het eind weerkaatst de verschrikking in de Oekraïne.
    Warme groeten.
  6. De hemel kaatst de hel... Indringende zin in een aangrijpend gedicht.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij