de aarde beeft

Ik zie ze graag de scheuren
in het plafond, bij nacht lijken ze te leven
en in het spreken beweegt heel de aarde

ik zou niet zonder kunnen, de angst
vergeten en mijn rosarium zou verwelken
wanneer het huis stilt in haar gebed

het wakker worden is als hoop, want eens
zullen de muren met de lakens van het bed
gaan spelen, mij bedelven als de gekozene

want niets gebeurt om iets

Reacties (7) | 13/02/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Mooi dit relativerend gedicht Elze. Ik zou dat denk ik als het hier af en toe 'beefde' niet kunnen!

    Ooit was er al weer lang geleden een aardbeving in de buurt van Roermond. Het was, bleek later omstreeks half twee in de nacht en ik zat te lezen. Ik zag - echt waar - de vloer een beetje golven en ook de staande schemerlamp bewegen.

    Best een bijzondere gewaarwording! Maar niet prettig als het dikwijls gebeurd zoals bij jullie!

    Sterkte ermee en een hartegroet van Corry.*
  2. Treffend en heel integer verwoord dit elze. Maar je weet, de paranoia over extremistische aanslagen en / of infiltraties weegt den Haag veel zwaarder dan de veiligheid van lijf, have en goed van de eigen bevolking. Tenminste, zolang het hen niet persoonlijk betreft.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel veilige vrijdag, sunset (ingo)
  3. Elke keer dat beven beleven Elze.
    Je hebt het goed verwoord.

    Warme groet,
  4. Weer een prima protestgedicht tegen het Nietserige van de regering!
  5. De verbindingen met de buitenwereld zijn soms bewogen van aard.Zonder muren geen dak.
    Dan heb je gelijk ook geen aardgas meer nodig. eh ja mooi je gedicht zet me aan het denken. Groeten van
  6. Ik benijd je niet als jij een van degenen bent die maar moet afwachten of er weer een beving komt. Hoe dan ook, hier staat een gedicht van iemand die het gelaten lijkt af te wachten. Mooi verwoord, al heb ik enige twijfel bij de laatste zin - eindigen op niets i.p.v. iets?.
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij