vergeef me mijn aarde

ik klamp me aan zwerf mee
sterf in haar diepe zwijgen, lijd in haar
dromen zwalk met haar door ’t heelal
spijbel tezamen in eenzaamheid en
vermorzel de wind die ons uitbuit

mijn aarde jij draagt en ik vraag niets
over jouw oudte, jij de dame van bejaarde
ringen, jij de akker zonder zoden ontsproten
uit een ejaculerende bonbons, de oerknal
van de goden

jij geeft zoveel en in jouw discrepantie
herleef je in de reizen die wij als mens
gaan, stof jij ons geweten en vergeeft
onze dwalingen steeds wanneer wij
de golven volgen van geweld en stigmatisatie

Reacties (8) | 02/02/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Elze..

    ja wij delen en zijn deel van..
    Spoelen aan op het strand
    van nirwana..
    en hernemen een nieuwe kans..
    zonder stigma en geweld..
    in herboren worden..

    maar oude structuren lijken veilige muren..
    zijn echter opgetrokken uit het stof van herinnerig..
    met het cement van goede wil..
    maar niet duurzaam..

    zo lopen we aan haar hand..
    de aardse kant..
    van de hemel...

    dank vriend..
    geniet van een mooie week..

    liefs..
    • Even hier een reactie via het gedicht van Elze:

      Ik ben blij Wil om te lezen datgeen jij als reactie hier schrijft. Nu begrijp ik Elze's gedicht beter. Dank je wel!
      Lieve groet van Corry.*
  2. Een bijzonder gedicht Elze. Fijn dat je zo van onze aarde houdt en haar vergiffenis vraagt om de dwalingen!
    De ejaculerende bonbon zou ik wel willen zien al is proeven vast wel beter. Is dit een metafoor Elze?

    Ik zal je gedicht veel vaker moeten lezen om het misschien te kunnen doorgronden!

    Prettige maandag gewenst.
    Lieve groet van Corry.*
  3. rakend mooi elze
  4. Onze dwalingen, steeds weer vergeven. Telkens laat ze ons haar mooiheid zien.

    Prachtig Elze.

    Laifs,
  5. ik weet even niet veel te zeggen Elze
  6. ik vind het een mooi gedicht.
    over het algemeen houd ik wel van zelfbedachte woorden, maar met oudte heb ik wat moeite.
    Vind je leeftijd niet beter?

    groet,
  7. Wat een ode (waarin jij heel je liefde voor 'onze' aarde hebt gelegd). Indrukwekkend mooi vriend.
    Oprecht warme genegen vriendschapgroet en heel vredige zondag verder, sunset (ingo)
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij