Het verzet oogst lof

pas hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde

het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het vuur
heeft de kleur verwond en bloedt
uit moeder aarde

Groningen, diep geraakt door boorput
en ovenschalen, het schaalt te diep
en Richter heeft zijn eerbied
in kracht verloren

weer is het perkament gevouwen
in scherpe delen van de waarheid, het
knarst als nooit tevoor, maar ik hoop
op mededogen van onze moeder aarde

***

dit gedicht gemaakt als uiting van eerbied voor het groeiend verzet hier in Groningen tegen de aardgaswinning, ook Kamp heeft ons niet genoeg te bieden

Reacties (6) | 19/01/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. helemaal mee eens. De grond wordt onder hun voeten weggehaald...

    groet,
  2. Pr(m)achtig mooie ode heb je verwoord en hier neergezet elze. Maar je weet, zolang het kapitaal regeert, is al het andere uit den boze. En voor de mens iets leert ...
    Warme vriendschappelijke genegenheid en heel veilige maandag, sunset (ingo)
  3. ben het helemaal met je eens. het is goed dat er nu eindelijk eens aandacht wordt besteed. de groningers hebben groot gelijk dat ze het niet meer pikken.

    ik hoop dat je toch goed kunt slapen
    lieve groet
  4. ik teken mee
  5. Goed, dat je het groeiende verzet een hart onder de riem steekt, Elze.

    Groet,
  6. Stank en respectloosheid voor Groningen, grr!
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij