het gebroken water

De nacht legt het af tegen het
ruw gebonk van mijn Wad, het
water vol met handen krioelt
in de prielen van de kwelder

geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart

doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad

hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar sporen worden aangewakkerd door hol uitgevreesde monumenten

zielloos draaft de zon langs dijk
en kade en oogt verloren
in de aanstormende kracht van het tij

Reacties (8) | 12/01/2014
Je moet lid zijn om te kunnen reageren.

Recente reacties

  1. Zo mooi neergezet Elze.


    Laive groet,
  2. Dat het tij mag keren lieve Elze, ten gunste van het schoon en goed van hen die moeten toezien en het mooie Groningen zelf.

    Laifs,
  3. Wij weten dat wij meestal de strijd verliezen. Maar liever strijdend ten onder dan apathisch verder. Toch? Want wat de Goddelijkheid heeft geschapen zal de mens niet ge- en misbruiken.
    Warme vriendschappelijke genegenheid en een liefst hoop- en succesvolle maandag, sunset (ingo)
  4. mooi gedicht
    waarin ik nogal wat frustratie meen te proeven
  5. Vriend..

    in de tegenstellingen
    groeit het nieuwe leven..

    jouw beelden baren kunst
    in tegenpolen..

    dat is waar het om gaat..
    in de kraamkamer van het leven..

    tussen vergeten en beter weten..
    dat de dood juist leven mag heten..

    Maak er een warme avond van..

    Liefs.
  6. Ik lees ook over de strijd tegen de NAM !
<< Terug naar de homepage

Informatie dichter

Dichtersnaam: elze

ik adem de vroege mist in met een gevoel van gelijkwaardigheid, ik streel het zelfs en vraag me af waarom het dan soms niet mistig is





Toon alle gedichten

Favorieten van elze

  • Deze dichter heeft nog geen favorieten.

elze is favoriet bij